هميشه رفتن به سربازي جزو يكي از ارزوهاي محالم بوده... (داخل پرانتز بگم كه من از هر چيزي كه به نوعي بشود با ان شيطوني كرد و با ان تا سر حد مرگ حال كرد خوشم مياد و متاسفم كه بيشترشان پسرانه اند و من فقط بايد دل به تماشايشان ببندم ) (داخل پرانتز 2:از هر چيزي كه باعث بشه به سمت مستقل شدن قدم بردارم بي نهايت استقبال مي كنم...مي تونه يكيش سربازي باشه ) شايد ديدگاهم از سربازي يه تصور خييلي بچه گانه و يا شايد ابلهانه باشد اما من: سربازي رو دوست دارم!! حتي كچل شدنش! صبح زود بيدار شدن! قدم رو! نگهباني دادن يا غذاي ابكي خوردن! يا هر چيز ديگري ....حتي سختي هايش! فقط شايد با ان شب زود خوابيدنش يه خورده مشكل داشته باشم! تویي كه اينجا رو مي خوني احتمالا" يا پسري يا دختر!(غير از اين دو كه نداريم!! .حداقل تاكنون!!) اگه پسر باشي بهر حال خواسته يا ناخواسته بايد يه جوري با سربازي كنار بياي.... اگه دختر باشي ....هم كه هيچ! مي توني فقط يه نيم نگاهي بهش داشته باشي... اما.....؟ اگه رفتن به سربازي ازاد بود... تو دوست داشتي بري؟؟؟؟؟؟ البته من واسه رفتن به سربازي چند تا شرط دارم!! 1-حتما و حتما بايد ارازل در كنارم باشند....تا در همه نقشه هاي خبيثانه ام همراهم باشند....و بشود با انها ملت را گذاشت سر كار(شامل:نجمه،نوشین،مژگان،جواد یا همون فهیمه،اکرم ،نازی،)http://zibasazi.bahar-20.com/ http://zibasazi.bahar-20.com/ اصولا اونوقت اونجا جنگل ميشد تا سربازخونه!!! در هر حال این یه نظر شخصی و کاملا دخترونه از دنیای پر رمز و راز سربازی پسرا بود..... خوشحال میشم اگه خاطره ای جالب از دوران سربازیتون واسم بگید(مخصوص مذکر) و بیشتر خوشحال میشم که دیدگاهتون درباره سربازی بدونم!(مخصوص مونث ها!!) 
| قالب وبلاگ : قالب وبلاگ |
درباره سايت
کسی هیچ وقت اشک های پنهانی و در خلوتم را ندید... من هم گذاشتم که اخرین تصویری که از من در دل دارن همان خنده هایم باشد...
بزرگترین حُسنی که دارم این است که می توانم در اوج ِ همه بغض ها و رنج ها و دلخوری هایم ساعت ها برایتان شیطنت کنم و بخندانمتان و شما هیچ وقت نفهمید که پشت دیوار خنده هایم سیل اشکی روان است...
شاعر نیستم اما تا دلتان بخواهد راه و رسم عاشقانه نوشتن را بلدم... اینجا دقیقا همانم که در دنیای واقعی هستم...نمی دانم شاید روزی از این حقیقت بترسم...اسم هایی که می نویسم واقعی هستند،خاطره ها ، دلخوری ها ،دلتنگی ها..... همه همانند که رخ داده است و لاغیر...
بزرگترین نعمتی که خدایم به من داده دوستانی بوده است که در پناهشان هم اشک ریخته ام و هم خندیده ام...برای همیشه سبز زیستن گروه اراذلِ مهربانم همیشه دعا کن...گرچه امسال اولین سالیست که کنارشان نخواهم بود و این بیشترین شکنجه این دنیاست...
عاشقانه پرســـــپولیس را می پرستم!*** به قداست عدد ۷ ایمان دارم *** هوای بارونی و دعا کردن زیر بارون رو به هر چیزی ترجیح میدم *** پایـــــیز روزگاری فصل رویاهایم بود هنوز هم می پرستمش گرچه خود زاده اولین روز ماه گرم مردادم***از چتر متنفرم *** میگن خییلی پر حرفم (!) *** میگن شیطونیم خییلیا رو کلافه کرده *** ظاهرا" در کل کل هم مقام برتر رو کسب کردم***بزرگترین ارزویم رسیدن به اسمان خدایم است و بس!***
مهربان نامهربانی دارم.... دعا کن برسد وقت بودن هایش...
******************************
اسم جدید توضیح نداره!
*****************************************
: الله العزيز العليم غافر الذنب و قابل التوبه
خدا عزيزه و دانا، او آمرزندهي گناه هست و پذيرندهي توبه (غافر/آیه 3-2)
و دعا کن که مرا ببخشد...
یا علی...
ندا...
۱/۵/۷۱
اين سرگذشت کودکي است
که به سر انگشت پا
هرگز دستش به شاخه ي هيچ آرزوئي نرسيده است ....
از : مرحوم حسين پناهي
منوی سايت
آرشيو سايت
پيوند ها
طراح قالب
امكانات سايت
