راستش... راستش هدفم از اومدن به وبم نه چک کردن کامنت هام بود نه اپ جديد... بلکه اومده بودم تا به دست خودم وبم را سانسور کنم. يه جاهايي را پاک کنم. اخه برحسب يه اتفاق ادرس وبم را به دستان ناظم مدرسه سپردم!!!!!!! واسه همين اومدم تا هرچه زودتر يه جاهايي رو که خراب کردم درست کنم. اما.... اما هرچه کردم دستم روي اين کيبورد لعنتي نگشت چون.... چون ديدم با اينکار من هم مي شوم مثال همان هايي که يک عمر ازشان نفرت داشتم و بدم مي امد. ديدم اين همان کاري است که يک عمر داد زدم اي...مردم من ازش بيزارم. دورنگي...دورويي....چابلوسي! ديدم اگه منم اينکارو بکنم ميشم يه ادم چابلوس که دورنگ داره... بعد با خودم فکر کردم مگه نه اينکه ادمي در حرف زدن خودش ازاده؟؟؟ مگه نه اينکه در فکر کردن ازاده؟؟؟ مگه نه اينکه حضرت علي در نامه اي به فرزندش امام حس نوشت: هرگز برده ديگري نباش در حالي که خداوند تو را ازاد افريده است.؟؟ اصلا من حتي حاضرم به خاطر حرف هايم محاکمه بشوم ولي نه دروغ الکي بگويم نه بيخود قربان صدقه کسي بروم و بيايم اينجا را به دروغ الوده کنم و بگويم: وايييييي چقدر ما ناظم مهرباني داريم!!! يا بيايم و بنويسم خانم فلاني اگر اينجا را مي خوانيد بدانيد من بعد خدا شما را مي پرستم!!! اصلا چه اجباري؟؟؟؟چه لزومي به چابلوسي؟؟؟ ترجيح ميدهم ظاهر وباطنم يکي باشد حالا مي خواهد به ذائقه يکي خوش بيايد يکي خوش نيايد من صداقت را بر حماقت ترجيح مي دهم!!!!!
| قالب وبلاگ : قالب وبلاگ |
درباره سايت
کسی هیچ وقت اشک های پنهانی و در خلوتم را ندید... من هم گذاشتم که اخرین تصویری که از من در دل دارن همان خنده هایم باشد...
بزرگترین حُسنی که دارم این است که می توانم در اوج ِ همه بغض ها و رنج ها و دلخوری هایم ساعت ها برایتان شیطنت کنم و بخندانمتان و شما هیچ وقت نفهمید که پشت دیوار خنده هایم سیل اشکی روان است...
شاعر نیستم اما تا دلتان بخواهد راه و رسم عاشقانه نوشتن را بلدم... اینجا دقیقا همانم که در دنیای واقعی هستم...نمی دانم شاید روزی از این حقیقت بترسم...اسم هایی که می نویسم واقعی هستند،خاطره ها ، دلخوری ها ،دلتنگی ها..... همه همانند که رخ داده است و لاغیر...
بزرگترین نعمتی که خدایم به من داده دوستانی بوده است که در پناهشان هم اشک ریخته ام و هم خندیده ام...برای همیشه سبز زیستن گروه اراذلِ مهربانم همیشه دعا کن...گرچه امسال اولین سالیست که کنارشان نخواهم بود و این بیشترین شکنجه این دنیاست...
عاشقانه پرســـــپولیس را می پرستم!*** به قداست عدد ۷ ایمان دارم *** هوای بارونی و دعا کردن زیر بارون رو به هر چیزی ترجیح میدم *** پایـــــیز روزگاری فصل رویاهایم بود هنوز هم می پرستمش گرچه خود زاده اولین روز ماه گرم مردادم***از چتر متنفرم *** میگن خییلی پر حرفم (!) *** میگن شیطونیم خییلیا رو کلافه کرده *** ظاهرا" در کل کل هم مقام برتر رو کسب کردم***بزرگترین ارزویم رسیدن به اسمان خدایم است و بس!***
مهربان نامهربانی دارم.... دعا کن برسد وقت بودن هایش...
******************************
اسم جدید توضیح نداره!
*****************************************
: الله العزيز العليم غافر الذنب و قابل التوبه
خدا عزيزه و دانا، او آمرزندهي گناه هست و پذيرندهي توبه (غافر/آیه 3-2)
و دعا کن که مرا ببخشد...
یا علی...
ندا...
۱/۵/۷۱
اين سرگذشت کودکي است
که به سر انگشت پا
هرگز دستش به شاخه ي هيچ آرزوئي نرسيده است ....
از : مرحوم حسين پناهي
منوی سايت
آرشيو سايت
پيوند ها
طراح قالب
امكانات سايت
