انگار اطرافیانت تازه وجودت رو باور کردن... همه ناگهان همه حس های رنگین کمانیشان گل می کند مامان یکسره دنبالته که یه وقت حالت از اینی که هست بدتر نشه.... بابا هر وقت از راه میرسه اول از همه حال تو را می پرسه: ندا خوبه؟ داداش کوچیکه کمتر سربه سرت میزاره ...چشم که باز میکنه و می بینه سرم به دستته میگه : طفلک!!! برای دوستات عزیز میشی...تلفن خونه مدام به صدا در میاد و همه می خوان بدونن حالت چه طوره؟؟ وقتی روز بعد وارد مدرسه میشی و هی همه ازت حالت رو می پرسن ..ادم حال میکنه! اس ام اسا به طرفت سرازیر میشن: -جیگر امروز کلاس بدون تو سوت و کور بود... - جات تو کلاس امروز بدجوری خالی بود....بدون تو کلاس صفا نداره جوجوی من!! -ندا جواب بده نکنه جدا مردی؟؟؟ - دیوونه الان سکته می کنم ها!!! ( وبعد که اروم و کوتاه براش می نویسی هنوز زنده ام میگه:)خاک تو سرت گفتم الانه که باید بیام حلوا خوری!!( خب اینم یه نوع ابراز علاقه س دیگه حتی اونیکه به بی محلی شهره عام و خاصه یهو مهربون میشه و میگه: حالا حالت خوبه؟؟؟!!!!!!!!! مریضی در کنار انواع بدی هایی که داره این خوبی را هم برای ادم هدیه میاره.... اینکه به ادم یاد اوری کنه هنوز هم ته قلب بعضی ها قرار داری!!!!! پ.ن: 
وابراز احساسات می کنند....
)
| قالب وبلاگ : قالب وبلاگ |
درباره سايت
کسی هیچ وقت اشک های پنهانی و در خلوتم را ندید... من هم گذاشتم که اخرین تصویری که از من در دل دارن همان خنده هایم باشد...
بزرگترین حُسنی که دارم این است که می توانم در اوج ِ همه بغض ها و رنج ها و دلخوری هایم ساعت ها برایتان شیطنت کنم و بخندانمتان و شما هیچ وقت نفهمید که پشت دیوار خنده هایم سیل اشکی روان است...
شاعر نیستم اما تا دلتان بخواهد راه و رسم عاشقانه نوشتن را بلدم... اینجا دقیقا همانم که در دنیای واقعی هستم...نمی دانم شاید روزی از این حقیقت بترسم...اسم هایی که می نویسم واقعی هستند،خاطره ها ، دلخوری ها ،دلتنگی ها..... همه همانند که رخ داده است و لاغیر...
بزرگترین نعمتی که خدایم به من داده دوستانی بوده است که در پناهشان هم اشک ریخته ام و هم خندیده ام...برای همیشه سبز زیستن گروه اراذلِ مهربانم همیشه دعا کن...گرچه امسال اولین سالیست که کنارشان نخواهم بود و این بیشترین شکنجه این دنیاست...
عاشقانه پرســـــپولیس را می پرستم!*** به قداست عدد ۷ ایمان دارم *** هوای بارونی و دعا کردن زیر بارون رو به هر چیزی ترجیح میدم *** پایـــــیز روزگاری فصل رویاهایم بود هنوز هم می پرستمش گرچه خود زاده اولین روز ماه گرم مردادم***از چتر متنفرم *** میگن خییلی پر حرفم (!) *** میگن شیطونیم خییلیا رو کلافه کرده *** ظاهرا" در کل کل هم مقام برتر رو کسب کردم***بزرگترین ارزویم رسیدن به اسمان خدایم است و بس!***
مهربان نامهربانی دارم.... دعا کن برسد وقت بودن هایش...
******************************
اسم جدید توضیح نداره!
*****************************************
: الله العزيز العليم غافر الذنب و قابل التوبه
خدا عزيزه و دانا، او آمرزندهي گناه هست و پذيرندهي توبه (غافر/آیه 3-2)
و دعا کن که مرا ببخشد...
یا علی...
ندا...
۱/۵/۷۱
اين سرگذشت کودکي است
که به سر انگشت پا
هرگز دستش به شاخه ي هيچ آرزوئي نرسيده است ....
از : مرحوم حسين پناهي
منوی سايت
آرشيو سايت
پيوند ها
طراح قالب
امكانات سايت
