الفبای سبز ایرانیان این است: ---------------------- اگه فک کردی که به کار بردن رنگ سبز یک شیوه اعتراض است...درسته! شرح حال: این روزا که صدا*ی امر*یکا قعطه.... که بی بی *سی قعطه که شبکه های ماهو*اره ای نیست..... این روزا بابا یاده رادیو افتاده! رادیو گوش می کنه! این روزا من خوشحالم که که با اجازه مامانم به میر حسین موسوی رای دادم!!!!!!!!!!!!!!!( رای مامانمو!) این روزا من دلم می خواد گوشامو ببندم نشنوم که جوونا یکی یکی دارن کشته میشن!!! این روزا شنیدم که را*ی ها رو ریختن توی رود کارون!!!!!!!!!! یک اطلا*عاتی گفته!!!!!! این روزا از اینکه در ایرانم( حس مالکیتی که همیشه نسبت به دوست داشتنی هام داشتم) داره اینطور اتفاق ها می افته عصبانیم! این روزا اخبا*ر ایران اعلام می کنه که همه چیز ارومه!!! این روزا توی ایران کسی کشت*ه نمیشه و ما باید به فکر یک کودک فلسطینی باشیم که توپ ندارد و کنار گوشش یک گلوله رد شده است! این روزها ایران من انقدر بی دغدغه است که مگس گرفتن اوباما را پخش کند این روزها من انقدر دلم بحث سیا*سی می خواد که.... این روزها دلم می خواهد ۳۰ سالم بود!!!! این روزها خییلی الکی الکی به خونه رئیس شورا*ی نگهبا*ن تشنه ام! این روزها من مانده ام ان اقایی که لقب خس و خاشاک را داده بودند به رای دهندگان کجاست؟ این روزها کنکور هم برایم جالب است...اما نه به شیرینی سیا*ست. این روزها.... پ.ن: فیلتر نشه.....
الف: انسانيت
ب: بخشش
پ: پندار نيك
ت: تبادل افكار
ث: ثبات جهاني
ج: جنبش مردمي
چ: چالش هاي انساني
ح: حقوق بشر
خ: خودسازي
د: دوستي
ذ: ذوالقرنين (كوروش كبير )
ر: رهائي خلق
ز: زندگي
ژ: ژرف انديشي
س: سربلندي
ش: شهامت
ص: صلح طلبي
ض: ضابطه جوئي
ط: طاقت
ظ: ظلم ستيزي
ع: عدالت جوئي
غ: غیرت
ف: فقر زدائي
ق: قانونمندي
ک: كردار نيك
گ: گفتار نيك
ل: لیاقت
م: مبارزه
ن: نوع دوستي
و: وارستگي
ه: هم انديشي
ی: يك دلي 
| قالب وبلاگ : قالب وبلاگ |
درباره سايت
کسی هیچ وقت اشک های پنهانی و در خلوتم را ندید... من هم گذاشتم که اخرین تصویری که از من در دل دارن همان خنده هایم باشد...
بزرگترین حُسنی که دارم این است که می توانم در اوج ِ همه بغض ها و رنج ها و دلخوری هایم ساعت ها برایتان شیطنت کنم و بخندانمتان و شما هیچ وقت نفهمید که پشت دیوار خنده هایم سیل اشکی روان است...
شاعر نیستم اما تا دلتان بخواهد راه و رسم عاشقانه نوشتن را بلدم... اینجا دقیقا همانم که در دنیای واقعی هستم...نمی دانم شاید روزی از این حقیقت بترسم...اسم هایی که می نویسم واقعی هستند،خاطره ها ، دلخوری ها ،دلتنگی ها..... همه همانند که رخ داده است و لاغیر...
بزرگترین نعمتی که خدایم به من داده دوستانی بوده است که در پناهشان هم اشک ریخته ام و هم خندیده ام...برای همیشه سبز زیستن گروه اراذلِ مهربانم همیشه دعا کن...گرچه امسال اولین سالیست که کنارشان نخواهم بود و این بیشترین شکنجه این دنیاست...
عاشقانه پرســـــپولیس را می پرستم!*** به قداست عدد ۷ ایمان دارم *** هوای بارونی و دعا کردن زیر بارون رو به هر چیزی ترجیح میدم *** پایـــــیز روزگاری فصل رویاهایم بود هنوز هم می پرستمش گرچه خود زاده اولین روز ماه گرم مردادم***از چتر متنفرم *** میگن خییلی پر حرفم (!) *** میگن شیطونیم خییلیا رو کلافه کرده *** ظاهرا" در کل کل هم مقام برتر رو کسب کردم***بزرگترین ارزویم رسیدن به اسمان خدایم است و بس!***
مهربان نامهربانی دارم.... دعا کن برسد وقت بودن هایش...
******************************
اسم جدید توضیح نداره!
*****************************************
: الله العزيز العليم غافر الذنب و قابل التوبه
خدا عزيزه و دانا، او آمرزندهي گناه هست و پذيرندهي توبه (غافر/آیه 3-2)
و دعا کن که مرا ببخشد...
یا علی...
ندا...
۱/۵/۷۱
اين سرگذشت کودکي است
که به سر انگشت پا
هرگز دستش به شاخه ي هيچ آرزوئي نرسيده است ....
از : مرحوم حسين پناهي
منوی سايت
آرشيو سايت
پيوند ها
طراح قالب
امكانات سايت
